Francisca Ahlers

FRANCISCA AHLERS
1984, Chili

Nostalgie voor schijnbaar betere tijden, of misschien, tegelijkertijd, een heimelijk verlangen naar slechte tijden die nog moeten komen, zijn verwoven in Francisca Ahler's taferelen, in een heen en weer gaan van streken die op een vloeiende manier de tijd en zijn barsten weergeven. De rode draden in haar werk zijn het verleden, de vergetelheid, de eenzaamheid en het wachten, gecombineerd met een poëtische methode om het geheugen te doen herleven. Haar werken zijn zwart-wit met slechts een paar penseelstreken in kleur. Vanuit principe gebruikt ze houtskool, waarmee ze oude onbewoonde kamers tot leven brengt.
De scènes weerspiegelen de romantiek van verloren tijden, het hoogtij en verval van rijkdom, en de verslagenheid van de ruimtes. Een overvloed aan Barok accentueert de leegte van de buitentaferelen, terwijl hetzelfde gevoel wordt gecreëerd in de interieuren door de bewoners, die vaak verschijnen als verloren personages, starend naar de kijker buiten het werk, terwijl ze deze ogenschijnlijk hun habitat tonen zonder zich te beseffen dat ze in feite deel uitmaken van deze prachtige decadentie.
De werken zijn voornamelijk samengesteld uit rafelige lijnen, die op uitstekende wijze de gemoedstoestand van de personages en elementen weergeven, die vaak krioelend samensmelten. Dit symboliseert alleszins de neurose van de personages en de energie in de lucht. Op deze manier accentueert de kunstenares het gevoel van anti-habitat dat haar werk uitstraalt, met een eigenaardig doch verleidelijk resultaat: we worden geconfronteerd met een schijnbaar onbewoonbare omgeving die gelijktijdig uitnodigend en zelfs vertrouwd overkomt en die onze nieuwsgierigheid naar deze tijdloze, prachtige en spook- en sprookjesachtige portretten aanwakkert.
 

© 2019 by Villa del Arte Galleries

Contemporary Art Gallery in Barcelona | Amsterdam